Dynamite
Butter
Permission the Dance
Liste performansı açısından, Dynamite ve Butter ile gerçekten zirveye ulaştılar
Ancak, yüksek enerjili şarkıları tercih eden birçok eski hayran, Butter’a kadar grupla kalmayı başardı, ancak Permission to Dance’e kadar uzanan bu üç şarkılık seriyi kaldıramadı.
İronik bir şekilde, satışlar tavan yaptığından beri, 40 yaş ve üstü sadık hayranların sayısı hızla arttı.
Bu noktadan itibaren, benzer türdeki şarkılar başlık şarkısı olmaya başladı.
Ve ardından çıkan şarkı şuydu
Yet to Come
–
1. Benim durumum ise tam tersi. En çok bu üç şarkıyı sevdim, o yüzden buradaki yorumlara şaşırdım
2. Ben fandoma ‘Map of the Soul’ albümünden itibaren katıldım ve sonrasında ayrıldım
3. Bunu bir kenara bırakırsak, İngilizce şarkı söylemelerine bir türlü ısınamıyorum. Bana göre kulağa tuhaf geliyor ve bunun altından kalkabildiklerini düşünmüyorum. Hayran kitlesini düşündüğümde, neden İngilizce şarkılara bu kadar takıntılı olduklarını gerçekten anlamıyorum. BTS, o İngilizce konuşan erkek grubu havasını yakalamak için ne kadar uğraşırsa uğraşsın, K-pop hayranı olmayan Amerikalılar yine de şarkılara eşlik etmeyecek… Şarkı sözleri İngilizce olabilir, ama dinleyiciye göre telaffuz, kelime dizilişi ve vokal yönü kulağa tuhaf geliyor. Bence üyeler Korece sözlere odaklandıklarında çok daha iyi bir izlenim bırakıyorlar, daha otantik geliyor ve vokalleri de daha iyi duyuluyor. Dolayısıyla, BTS’in konumunu göz önüne alırsak, Dynamite gibi şarkılar çıkarsalar bile, Koreceye odaklanıp sadece biraz İngilizce katsalardı bence daha doğal, daha az cringe ve daha havalı olurdu. Dynamite ve Butter gibi şarkıların melodileri iyi, ama bunları İngilizce söylemek tuhaf ve utanç verici, o yüzden dinlemiyorum. Bu şarkılar, onları sadece İngilizce konuşamayan ama Amerikalıların önünde havalı görünmek isteyen Asyalılar gibi gösteriyor
4. DNA’e kadarki şarkılarını seviyordum, sonrasında Korece olmayan şarkılar çıkarmaya başladılar ve neyden bahsettiklerini bile anlamıyordum. Kendimi onlarla özdeşleştiremedim ve ondan sonra da dönüp özellikle şarkılarına bakmadım
5. İngilizce şarkılar çıkarmaya başladıkları anda fandomdan ayrıldım. Pop sanatçılarına fangirl’lük yapacak olsam, gider gerçek mega-pop yıldızlarına fangirl’lük yapardım
6. Yet to Come dönemi açıkçası… ^^
8. Dynamite ilk İngilizce şarkıları mıydı? O noktaya kadar her şey mükemmeldi. Butter, Dynamite’ın ucuz bir taklidi gibi geldi. Açıkça seksi olmaya çalışırken aşırıya kaçıyordu, bu yüzden sevmedim. PTD’ye gelirsek, hakkında konuşmak bile istemiyorum, bence o andan itibaren yönlerini kaybettiler. Swim ile benzer bir havası olan Black Swan, kesintisiz sanatsal bir performans içeriyordu ama bu sefer Swim ile ortada hafif bir performans yaptılar ve öylece bıraktılar, yani sahne sıkıcıydı. Dört yıl bekledim ve tüm o enerjiyi topladıktan sonra yayınlanan bir şarkı ve performans için bu, hayranlara yapılmış bir ihanet
9. Butter’a kadar dayanmaya çalıştım ama PTD’den sonra fandomu bıraktım ㅋㅋ
10. Beğendiğim tek üç şarkı bunlardı! Ondan önce şarkıları tipik K-pop erkek grupları gibi geliyordu, o yüzden bana hep eh işte dedirtiyordu
11. ‘Bulletproof Boy’un şarkılarını ‘BTS’ şarkılarından daha çok seviyordum
12. Bence Save Me gibi şarkılar tam Bangtan tarzıydı
13. Sanki zamanında PSY’ın Amerika hastalığına yakalanmasını izlemek gibi
14. Bütün bu şarkılardan nefret etmiştim
–
K: pannchoa
