Hamilelik, doğum ve çocuk bakımını içeren sonlar.
–
-Bayılıyorum
-Gerçekten nefret ediyorum. En sevmediğim son. Romantizmden hoşlanmıyorum bile, bu yüzden bir romantik drama böyle bittiğinde, sadece… ugh…
-Gerçekten nefret ediyorum. Evlilik neyse de çocuk sahibi olma kısmından nefret ediyorum. Çocuksuz mutlu olamazlar mı? Çok klişe ve tembelce.
-Evlilik iyi ama ebeveynlik kısmından hiç hoşlanmıyorum.
-Çıkmaya başladıklarında ilgimi kaybediyorum.
-Gerçekten hoşuma gitmiyor.
-Nefret ettiğimden değil ama bu sonu o kadar çok gördüm ki sıkıldım.
-Bekarım ve çocuksuzum ama hoşuma gitti.
-Çok tembel bir son.
-Evlilik iyi ama çocuk sahibi olmak… Buna gerçekten ihtiyacımız var mı?
-Gerçekten nefret ediyorum.
-Sonunda birlikte mutlu olmalarını tercih ederim. Evlenmelerini ve çocuk sahibi olmalarını göstermeye gerek yok. Bu çok gerçekçi ve sıkıcı. Fanteziyi bile öldürüyor.
-Gerçekten, gerçekten, gerçekten hoşlanmıyorum.
-Hamilelik ve ebeveynliğin kendisi değil ama romantize edilmesi beni rahatsız ediyor. Çocuk sadece ideal bir aile için aksesuar olarak kullanılıyor.
-Çok fazla mutlu son var.
-Umursamıyorum ama insanların evlilik hayattaki nihai amaçmış gibi davranmalarından nefret ediyorum.
-Eğer çift mutluysa, bu yeterlidir. Çocukların gerekli olduğunu düşünmüyorum. Mutlu bir hayat yaşamak için hamileliğe ve ebeveynliğe ihtiyacınız yok.
-Evlilik iyidir, ancak hikaye için gerekli olmadıkça çocukları dahil etmek gereksizdir.
-Evlilik sonlarını sevmiyorum. Keşke sadece çıkmalarıyla bitse.
-Benim için sorun değil.
-En sevmediğim son bu.
-İnsanlar neden nefret ediyor? Merak ettim.
-Sadece hoşlanmamakla kalmıyorum, bu beni tamamen soğutuyor. Çiftin romantizm fantezisinin tadını çıkarmak istiyorum ama hamilelik ve ebeveynliği standart bir mutlu son haline getirmek bunu mahvediyor.
–
K: pannatic
